zdjecia

Żona Łysego

Streszczenie: 

Kameralny dramat psychologiczny. Studium udręki, jaką niesie codzienne życie dwojgu bohaterom, małżeństwu dzielącemu przez wiele lat małe mieszkanie ze starą, zniedołężniałą i uciążliwą dla otoczenia sublokatorką. Wnikliwa charakterystyka małej społeczności, mieszkańców jednej kamienicy, pozornie zżytej i życzliwej, w rzeczywistości nie będącej w stanie dostrzec tragicznego losu sąsiadów zza ściany. Determinacja i bezsilność, z jaką główna bohaterka, znana mieszkańcom jako „żona Łysego”, toczy samotną walkę z  przygniatającą ją codziennością, zyskuje w sztuce głęboko ludzki, tragiczny wymiar. Jednak narastające przez lata poczucie bezradności i niezawinionej krzywdy staje się w końcu nie do zniesienia.

Występują: 

Aleksandra Konieczna (Maria)

Sławomir Orzechowski (Zygmunt)

Barbara Zielińska (Sąsiadka Zentkowska)

Agata Pruchniewska (Sąsiadka Grabowska)

Lech Dyblik (Sąsiad Czyżyk)

Arkadiusz Janiczek (Urzędnik)

Marianna Olszewska (Nowacka)

Tomira Kowalik (Głos Nowackiej)

 

AUTOR TEKSTU:  Waldemar Pasiński

REŻYSERIA: Tomasz Jeziorski

ZDJĘCIA: Łukasz Gutt PSC

SCENOGRAFIA:  Anna Wunderlich

KOSTIUMY: Dominika Gebel

MONTAŻ: Maciej Szydłowski PSM

MUZYKA: Jan Komar

DŹWIĘK: Michał Robaczewski

KIEROWNICTWO PRODUKCJI: Paweł Mantorski,

KONSULTACJA PROGRAMOWA: Zenon Butkiewicz,

REDAKTOR PROWADZĄCY: Krzysztof Domagalik,

OPIEKA ARTYSTYCZNA: Maciej Wojtyszko,  

PRODUCENT:  Włodzimierz Niderhaus.

 

Rok produkcji: 2019

 

WALDEMAR PASIŃSKI

AUTOR TEKSTU

Urodził się w Bydgoszczy przy ul. Rycerskiej. W tryptyku dramatycznym Mity dnia powszedniego opisał życie mieszkańców tej ulicy w latach siedemdziesiątych (Żona Łysego), osiemdziesiątych (Pogrzeb) i dziewięćdziesiątych (Stawialiśmy płot) ubiegłego wieku.
Z wykształcenia jest polonistą, studiował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Pracował m.in. w bibliotece miejskiej, wydawnictwie, redakcji, biurze, był sprzedawcą w Empiku, a nawet zaopatrzeniowcem w przemyśle okrętowym. Niezależnie od miejsca zatrudnienia zajmował się twórczością plastyczną (rzeźbi w drewnie i brązie, maluje obrazy, tworzy grafiki komputerowe) i literacką. Debiutował w 2005 roku zbiorem haiku Słowo Adeliny na każdy dzień. Wydał zbiór pięćdziesięciu dwóch Nokturnów oraz tom dziesięciu opowiadań o malarzach XIX i XX wieku Żywoty mistrzów urojone. Napisał dramat w trzech aktach o siedemnastowiecznym malarzu holenderskim Pejzaż ostatniej wieczerzy Herculesa Seghersa. Jest autorem dwóch jeszcze niewydanych powieści, pracuje nad eposem homeryckim z czasów Bolesława Krzywoustego.

Za sztukę Żona Łysego otrzymał III Nagrodę w otwartym konkursie dramaturgicznym na utwór dla TEATROTEKI ogłoszonym przez Stowarzyszenia Autorów ZAiKS i WFDiF.

 

TOMASZ JEZIORSKI

R​EŻYSER

(ur. 1986) Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim (2010) oraz Wydział Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej w PWSFTviT w Łodzi (2015). Pracował również w teatrze przygotowując projekcje video do spektakli takich reżyserów, jak: Robert Wilson, Laurent Chetouane, czy Tilman Hecker. Reżyser, scenarzysta, autor zdjęć, montażysta krótkich filmów dokumentalnych i etiud fabularnych prezentowanych na polskich i międzynarodowych festiwalach. Laureat nagród za filmy: Obóz (Nagroda dla najlepszej etiudy dokumentalnej i Nagroda Publiczności na Festiwalu „Łodzią po Wiśle”, Grand Prix na MFF „Zoom – Zbliżenia” w Jeleniej Górze, 2013), Okienko dobrej pogody (Nagroda Publiczności i Nagroda Specjalna na FFD „Okiem Młodych” w Świdnicy, 2014), Kolorowe dni (Nagroda Specjalna na Przeglądzie Etiud Filmowych w Turku, 2014), Gigant (Nagroda dla najlepszej etiudy fabularnej na Festiwalu „Łodzią po Wiśle”, 2015).